|
zarys historii: Wieś o metryce średniowiecznej, w
źródłach wymieniona w 1262, 1274, 1275, 1290, 1296, 1308, 1319 i w źródłach
nowożytnych. W 1271 roku książe Warcisław podarował wieś cystersom z Bukowa
Morskiego. W obrębie posiadłości kościelnych pozostawała do czasów
reformacji. Po 1534 roku, to jest po sekularyzacji dóbr kościelnych przejęta
została przez rodzinę księżęcą a następnie pozostawała w obrębie domeny
państwowej w Darłowie. W 1784 r. we wsi było 11 gospodarstw chłopskich, 3
budników, 1 wolne gospodarstwo i jedno gospodarstwo nauczyciela. Było tam
wówczas 16 domów. Do XX wieku funkcjonowała jako wieś chłopska. W końcu XIX
wieku na gruntach wiejskich powstały 4 niewielkie majątki. Pierwszy liczący
77,6 ha ziemi należał do Ernsta Kusserow, drugi o wielkości 55,9 ha był
własnością Willi Rubowa, trzeci liczący 54,2 ha ziemi był własnością Artura
Wetzela, a czwarty liczący 65 ha ziemi był w posiadaniu Erwina Wetzela.
Aktualnie liczy 141 mieszkańców.
położenie, fizjografia terenu,
krajobraz: 3 km na
południowy wschód od Malechowa, przy szosie łączącej Malechowo z Polanowem.
teren o zróżnicowanej rzeźbie – w części pierwotnego rozplanowania osady przy
drodze – teren lekko obudowy układu drożnego, rozchodzącego się w różnych kierunkach
oraz w południowej z ekstensywnie lokalizowanej zabudowy zagrodowej ,
jednostronnie od południa obudowującej drogę u podnóża skarpy , na skraju
doliny
zabudowa mieszkalna i
gospodarcza:
zróżnicowana, o przewadze konstrukcji szachulcowej, tak w zabudowie
mieszkaniowej jak i gospodarczej
obiekty sakralne: krzyż przydrożny w rozwidleniu dróg, w
centralnej części wsi
obiekty przemysłowe: wieża transformatorowa
zabudowa dworska i folwarczna: brak
zieleń komponowana, parki,
cmentarze:
Cmentarz nieczynny, d. ewangelicki o pow. 0,33 ha, założony w połowie XIXw.
Położony w płn.-zach. części wsi, po płn. stronie drogi w kierunku Malechowa,
otoczony polami uprawnymi. Teren cmentarza silnie zakrzewiony, wzdłuż wsch.
granicy zachował się odcinek przerośniętego żywopłotu głogowo-grabowego. We
wschodniej części cmentarza zachował się fragment pomnika poległych podczas I
wojny światowej, na całym terenie fragmenty kamiennych płyt i żeliwnych
krzyży,
- droga o nawierzchni asfaltowej, od strony wsch. (Żegocino) odcinki alei
klonowej
- plac wiejski z grupą starych drzew (lipy, dąb) z aleją kasztanowców wzdłuż
drogi w kierunku płd. ku pradolinie Grabowej.
stan zachowania: czytelny i dobrze zachowane rozplanowanie
pierwotne miejscowości, szczególnie wartościowe, z uwagi na zróżnicowana
rzeźbie terenu, w którą w sposób naturalny wpisuje się zabudowa o wysokich
walorach zabytkowych, ulega łatwo dewaloryzacji poprzez wprowadzanie
współczesnej zabudowy ( część południowa)
stanowiska archeologiczne: na obszarze miejscowości zarejestrowano
25 stanowisk archeologicznych, na których stwierdzono 37 pozostałości
osadniczych z następujących okresów chronologicznych:
- Epoka kamienia - 7 śladów osadniczych, 2 ślady
osadnicze
- Okres starożytny - 6 śladów osadniczych, 1 punkt
osadniczy, 2 osady
Okres średniowieczny - 13 śladów
osadniczych, 2 punkty osadnicze, 1 osadapofałdowany, stopniowo skłaniający
się w kierunku południowym , gdzie droga wewnętrzna rozwidla się na skraju
szerokiego otwarcia na dolinę rzeki Grabowa; , druga część wsi, położona jest
na południe, wzdłuż drugiej drogi, u podnóża skarpy tej doliny; otoczenie
stanowią pola i łąki – w części północnej oraz lasy na skarpach doliny i
podmokłe łąki od południa
- układ wsi: składa się z dwóch części: w północnej – zwartej zabudowy wokół
częściowo zabudowanego trójkątnego nawsia i zwartej
|
